De verlenging

Voetballers zitten er niet echt op te wachten. Nu we volop in het EK zitten en Nederland vandaag de halve finale speelt, moet ik er ineens aan denken. In het voetbal zit niemand te wachten op verlenging, het liefst wordt de wedstrijd in 90 minuten + hooguit wat blessuretijd beslist. Hoe anders is dat wanneer je ernstig ziek bent en op het randje van leven en dood leeft. Hoe voelt het dan om wel een verlenging te krijgen?

Zelf kreeg ik in het voorjaar van 2006 verlenging, die verlenging duurt inmiddels dus al meer dan 18 jaar en van mij mag er nog minstens 18 jaar bij. Ik kan het me nog heel goed herinneren…

Ik werd wakker in een beetje schemerige ruimte, tegenover me hing een digitale klok aan de muur. Ik hoorde mijn longen vreselijk rochelen bij het in en uit ademen. Langzaam herinnerde ik me wat er was gebeurd of was het een droom. Nee, ik was na 2,5 jaar wachten opgeroepen voor mijn longtransplantatie en er was groen licht gegeven, ik mocht geopereerd worden. Ergens in een gat in mijn geheugen was dat waarschijnlijk gebeurd en werd ik nu wakker op de IC. Sjezus wat rochelden die longen, als ik daadwerkelijk was getransplanteerd dan waren deze longen nog slechter dan de longen die ik zelf had gehad. En ik kon ook niet terug…. Dat waren mijn eerste gedachten toen ik (waarschijnlijk vrij kort na de operatie) een beetje bij kennis kwam. Dat rochelende geluid bleek gelukkig afkomstig van de drains en beademing en al na 2 dagen ging ik van de beademing af.

De longen die ik had gekregen waren helemaal niet slechter dan de longen die ik had gehad. Het waren super goede longen en ik knapte zo snel op dat ik na 3 weken en 1 dag in het ziekenhuis naar huis mocht. Kon ik voor de operatie niet eens alleen naar de toilet. Nu kon ik 2,5 uur in de auto naar huis waar ik met alle toeters en bellen werd verwelkomd en verschillende familieleden en vrienden me kwamen opzoeken. 4 weken daarvoor zou ik na die autorit al helemaal gesloopt zijn geweest en zou ik een paar uur hebben moeten slapen (na een aantal vreselijke hoestbuien en overgeven aan toe) Nu had ik ’s avonds na alle heisa nog zin en energie om te douchen en nog even na te genieten van alle visite. En dat was pas het begin van mijn verlenging.

Wat een enorm feest en wat een dankbaarheid om zo’n verlenging te krijgen. Ook na 18 jaar is dat nog steeds een geweldig cadeau. Een cadeau waar ik heus niet elke dag bij stil sta, maar dat mijn leven wel voor goed heeft veranderd.In deze ruim 18 jaar verlenging heb ik ook gemerkt dat het niet alleen maar feest is als je leven wordt verlengt. Het vergt ook inspanning en het loslaten van oude overtuigingen, angst en schuldgevoel om het leven weer op te pakken als je een tijd ernstig ziek bent geweest.

Durf je bijvoorbeeld een lange termijn planning te maken als je daarvoor met de dag leefde? Of hoe ga je om met alle goedbedoelde vragen, opmerkingen en adviezen van anderen? Voel je, je schuldig naar je naasten of als je iets wilt eten of doen wat niet als heel gezond wordt bestempelt? Hoe luister je naar je eigen intuïtie en bepaal je zelf de regie als anderen (denken te) weten wat het beste voor je is? Voelt het alsof de mensen om je heen het leven niet serieus genoeg nemen als het over koetjes en kalfjes gaat en wil jij alleen nog maar diepgang en voldoening? Hoe blijf je in verbinding met jezelf en je naasten als je opnieuw richting mag geven aan je leven?

Ik heb in 18 jaar tijd heel veel antwoorden en manieren gevonden om weer volop in het leven te staan, te vertrouwen op mezelf en de toekomst, plannen te maken en te dromen, in verbinding te blijven met de mensen die me dierbaar zijn en te genieten van zowel de diepgang als de flauwekul. Juist omdat al die dingen samen maken dat je LEEFT.

Al langere tijd wilde ik graag meer doen met deze kennis en ervaring, maar was er nog een onderbewuste overtuiging die me tegenhield. Met NLP kwam ik er dit voorjaar achter wat deze onderbewuste overtuiging was en kon ik dit ombuigen. Ik ben er dan ook helemaal klaar voor om deze kennis en ervaring met de wereld te delen!

Mocht jij jezelf of iemand in je omgeving herkennen in mijn verhaal en gun jij het jezelf of die ander om mijn kennis en ervaring te gebruiken bij het oppakken van het: LEVEN OP JOUW EIGEN VOORWAARDEN. Stuur me dan een DM of mailtje, dan kijken we samen wat ik voor jou kan betekenen.

Share This